و بعد از آيهء غدير مىفرمايد : « قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَى شَيءٍ حتّى تُقِيْمُوا التَّوْرَاةَ والإنْجِيْلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِن رَبِّكُمْ » ؛ بگو اى اهل كتاب ! شما هيچ جايگاهى ( نزد خدا ) نداريد مگر اين كه تورات ، انجيل و آن چه را كه از جانب پروردگارتان بر شما نازل شده برپا داريد . با اين وجود مىفرمايد : « لَيَزِيْدَنَّ كَثيراً مِنْهُمْ ما انْزِلَ إلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَكُفْراً فلا تَأْسَ عَلَى القَوْمِ الكافِرِين » ؛ ولى به يقين آن چه بر تو از سوى پروردگارت نازل شده بر طغيان و كفر بسيارى - از اين امت - مىافزايد . بنا بر اين بر حال اين قوم كافر افسوس مخور ! با تطبيقى كه گذشت ، ترجمهء اين فراز از آيه چنين خواهد بود : آن سان كه اهل كتاب پيش از نزول قرآن مأمور به عمل كردن به كتاب‌هايشان بودند - يهوديان مأمورند به تورات عمل كنند و نصرانىها به انجيل - مسلمانان نيز موظّف‌اند كه به كتاب خدا و سنّت پيامبرشان پايبند باشند كه با التزام عملى به كتاب و سنّت ، بركات آسمان و زمين بر آنان خواهد باريد ؛ ولى افسوس كه آن چه از جانب